Listen and click on the missing word
07.10 أثر بشكل كبير علينا كعرب.
يوم اللي هو قلب خلينا نقول كل الموازين.
אני חושבת על שואה כמעט,
אני יודעת שזו השוואה שלא כל כך אוהבים לעשות,
גם אני לא אוהבת לעשות אותה.
تاريخ 07.10 هو صراحة كثير بعنيلي أشياء.
أشياء أثرت علينا من ناحية نفسية ومن ناحية إجتماعية.
בהתחלה עוד לא הבנתי איך כל האירועים מתחילים
ומהר מאוד התחלתי להבין שזה אירוע מאוד גדול.
كل الفيديوهات والصور اللي منشوفها من فترة 07.10
هو كثير إشي بوجع للبني آدم أنه يستوعبه ويشوفه.
ולא הבנתי כאילו איך מגיעים לתוך יישובים ישראלים
ויורים באנשים וזה כאילו משהו שעד היום צרוב לי בראש.
אלה סרטונים שלא חשבתי שאני אראה יותר במאה ה-21
בארץ ובכלל, זה לא נראה מציאותי בכלל.
أنا ذاكرة إني صحيت على أخبار كلشي سريع.
أنت مش عارف تفهم شعورك بالضبط. كان كله متناقض عندي.
התחלתי להיכנס לחרדות, אפילו נעלתי את הבית,
פחדתי שאולי פתאום גם יגיעו מחבלים ליישוב שלי.
بهذا التاريخ كان نهاية لأرواح كثير أرواح.
وكثير ناس أبرياء اللي كثير انظلموا بهاي الحرب.
אני כמו אני חושבת הרוב המוחלט של היהודים,
הרגשתי זעם אדיר בימים הראשונים אחרי ה-7 באוקטובר
כלפי הערבים, אולי כלפי כל העולם בעצם.
مش راح أنكر أنه كان في إشي اسمه عنصرية.
بس بعد 07.10 الإشي زاد أكثر بكثير.
7 באוקטובר בעיני צעירים, ערבים ויהודים
بصراحة أكثر إشي بخوفني بهاي الأيام هو الاحتكاك بيني وبين اليهود.
אז הדבר הראשון שעולה לי לראש כשאני שומע ערבי,