Listen and click on the missing word
07.10 أثر بشكل كبير علينا كعرب.
يوم اللي هو قلب خلينا نقول كل الموازين.
אני חושבת על שואה כמעט,
אני יודעת שזו השוואה שלא כל כך אוהבים לעשות,
גם אני לא אוהבת לעשות אותה.
تاريخ 07.10 هو صراحة كثير بعنيلي أشياء.
أشياء أثرت علينا من ناحية نفسية ومن ناحية إجتماعية.
בהתחלה עוד לא הבנתי איך כל האירועים מתחילים
ומהר מאוד התחלתי להבין שזה אירוע מאוד גדול.
كل الفيديوهات والصور اللي منشوفها من فترة 07.10
هو كثير إشي بوجع للبني آدم أنه يستوعبه ويشوفه.
ולא הבנתי כאילו איך מגיעים לתוך יישובים ישראלים
ויורים באנשים וזה כאילו משהו שעד היום צרוב לי בראש.
אלה סרטונים שלא חשבתי שאני אראה יותר במאה ה-21
בארץ ובכלל, זה לא נראה מציאותי בכלל.
أنا ذاكرة إني صحيت على أخبار كلشي سريع.
أنت مش عارف تفهم شعورك بالضبط. كان كله متناقض عندي.
התחלתי להיכנס לחרדות, אפילו נעלתי את הבית,
פחדתי שאולי פתאום גם יגיעו מחבלים ליישוב שלי.
بهذا التاريخ كان نهاية لأرواح كثير أرواح.
وكثير ناس أبرياء اللي كثير انظلموا بهاي الحرب.
אני כמו אני חושבת הרוב המוחלט של היהודים,
הרגשתי זעם אדיר בימים הראשונים אחרי ה-7 באוקטובר
כלפי הערבים, אולי כלפי כל העולם בעצם.
مش راح أنكر أنه كان في إشي اسمه عنصرية.
بس بعد 07.10 الإشي زاد أكثر بكثير.
7 באוקטובר בעיני צעירים, ערבים ויהודים
بصراحة أكثر إشي بخوفني بهاي الأيام هو الاحتكاك بيني وبين اليهود.
אז הדבר הראשון שעולה לי לראש כשאני שומע ערבי,
זה המלחמה עכשיו, ופחד.
המלחמה והמצב הפוליטי באופן כללי
גורמים לנו להיות סגורים יותר.
כל מה שאנחנו שומעים נגיד בתקשורת, זה על פיגועים,
סכסוכים, וזה ישר יוצר קונוטציה שלילית.
كنت لما أسمع كلمة يهودي، عنده قوميته الخاصة فيه،
دينه، أفكاره، بتتعارض مع شو أنا بفكر.
من ناحية تاريخ أنا مثلاً عندي حقائق،
عندي إثباتات مثلاً لتاريخي، اللي هو التاريخ الفلسطيني العربي.
התושבים הערבים בישראל רובם מגדירים את עצמם כפלסטינים,
שזה משהו שכאילו קצת סתר את התפיסות שלי ואת החשיבה.
אני לא הבנתי הרבה מאוד מהאינטרס או מהמחשבה הערבית.
כשמישהו אומר לי אני פלסטיני-ישראלי,
כשמישהו מדבר איתי על היסטוריה,
הפרספקטיבות של היהודי או הערבי הן מאוד מאוד שונות.
بيجي عندك كمان شاب اللي هو يهودي عنده نفس الإشي.
"أنا هذا تاريخي، هذا اللي تعلمت عليه، هاي نظرتي للإشي اللي صار".
دائماً في حوار مين صح.
ואז כשנלמדתי להקשיב להם הבנתי את הצד שלהם
והבנתי את האמירה הזאת.
اليهودي الفرق بينه وبين الشاب العربي، الإمكانيات اللي بتطلعله،
طريقة العيش تبعته بسبب دولته.
وما كنتش جد حاطة في راسي أنه لازم أنخرط بهذا الجيل
مع هاي الفئة من المجتمع.
זה כמובן טבעי להרגיש פחד בסביבה
שהרגילו אותנו לחשוב שהיא עוינת,